Bir zamanlar severek ve tutkuyla başlanan bir şey, nasıl olur da zoraki sürdürülür; insan bunu kendine bile anlatamıyor. Kalmak istemediğin hâlde kalıyorsun. Gitmek istemediğin için değil, gitmenin bedelini göze alamadığın için Kalmanı istemediği hâlde ‘git’ diyemiyor. Gitmeni istemediği için değil, gitmenin bedelini göze alamadığı için. Mecburiyet sevginin yerini almış, sessizlik tartışmalardan daha kalıcı olmuş. Aynı evdesin, aynı masadasın, ama aynı hayatta değilsin. Sorul

Erkek olmak; yalnızca sabahın köründe kalkıp bütün gün çalışmak değildir, akşam neye “hayır” diyeceğini de bilmektir Çünkü gerçek güç, kaslarda değil; erkeğin kendine koyduğu sınırda ölçülür. Bu toplumda asıl konuşulması gereken soru “kadınlar ne yapıyor?” değildir. Asıl soru şudur: Erkekler neden bu hâle düşmeye razı oluyor? Ortada bir kadın meselesi yoktur. Ortada açıkça bir erkek aklı ve iradesi çöküşü vardır. Bir erkeğin sabahın köründe (örneğin) inşaata gidip, bedenini v

... Ve belki de en rahatsız edici hakikat şudur: Kadın, bedenini sergiledikçe özgürleştiğini sanır; oysa çoğu zaman özgürlüğünü, bedeninin yarattığı etkiye bağlar. Bu da onu, inkâr ettiği bakışların insafına bırakır. ---------------------------------- Kadınların yıllardır, neredeyse bir ezber gibi tekrarladığı o cümle — “Ben güzel ve çekici giyinmeyi sadece kendim için yapıyorum” — gündelik hayatta sergilenen davranışlarla bu kadar açık biçimde çatışmasına rağmen neden hâlâ d

O zaman daha açık, daha sert ve saklanmadan söyleyelim: Bugün ortada bir erkeklik krizi var. Ama bu kriz “erkekler çok baskı altında” diye değil; erkekler sorumluluktan kaçmayı öğrendiği için var. Birçok erkek, hayatında ne istediğini bilmiyor ama bir kadının hayatında yer kaplamaya çok hevesli. Plan yok. İstikrar yok. Gelecek fikri yok. Ama “beni sevsin”, “yanımda olsun”, “yalnız kalmayayım” beklentisi tam. Bu cesaret değil; duygusal asalaklık. Erkek dediğin, önce kendine ye

Toplumda erkek olmayı yalnızca sertlik sanan bir anlayış var hâlâ. Susmayı güç, duygusuzluğu olgunluk, mesafeyi ağırlık zanneden… Oysa çoğu zaman bu “ağırlık”, yüzleşmekten kaçan bir hafifliğin örtüsüdür. Erkek, duygusunu ifade etmediğinde değil; onu inkâr ettiğinde zayıflar. “Ben böyleyim” diyerek değişime kapıyı kapatmak, karakter değil konfordur. Sorumluluk almamak, susarak yönetmeye çalışmak, duygusal emeği kadının omzuna bırakmak erkeklik değil; yetişmemişliğin adıdır. B

Eskiler sözü az, manası derin tutardı: “Karnının doymayacağı yerde açlığını belli etme.” Bu, ekmekten önce kalbi anlatan bir uyarıdır. Her sofra doyurmaz insanı, her kulak dinlemez, her omuz yük almaz. Derdini her dile düşürürsen, dert incelmez; bazen alay olur, bazen suskun bir yargı, bazen de senin yaranla beslenen bir merak… O yüzden merhem olamayacaklara yara gösterilmezmiş. İnsan, içindeki acıyı ekmek gibi bölüşmez herkese. Kimin suskunluğunda huzur var, kimin sözünde şi

Eril kadın, ilişkide eş aramaz; bilinçsizce bir rakip yaratır. Hayatı tek başına sırtlamaya alışmış olmanın gururu, zamanla her şeyi kendisinin daha iyi bildiği yanılsamasına dönüşür. Sorun güçlü olması değildir. Sorun, bulunduğu her ortamda hükmetmemeyi zayıflık sanmasıdır. Her konuda fikri vardır, ama dinlemeye tahammülü yoktur. Her şeyin en iyisini bilir, ama bilmediğini kabul edecek kadar bilgisi yoktur. Her işi yapar, ama yapılana değer vermez. Erkeğini yanına değil, kar

Zihin, istikrarsızlığı sevgi olarak değil, tehdit olarak kaydeder. Tutarsız sevginin açtığı yara sessizdir; ama derinlerinizde, taşınması güç bir ağırlıkla yaşar. İnsanı yıkan şey, büyük bir ayrılık değil çoğu zaman; bugün dokunup yarın çekilen elin, bir an değer verip bir sonraki an yüz çeviren bakışların, varlık ile yokluk arasında salınan o dengesizliğin kalpte bıraktığı çözümsüz çatlaktır. İnsan zihni belirsizliğe düşman değildir aslında; ama sevgi kisvesine bürünmüş beli

İlişkiye eli boş gelen, aslında ilişkiye değil; sadece kendi eksikliğine bir sığınak arar. Dokunmak yetmez ona… Dokunduğunu sanır ama aslında ısırır. Paylaşmak yetmez… Paylaşıyor gibi görünür ama içten içe parça koparır. Çünkü içinde taşıdığı boşluğu, karşısındakinin ruhundan çalarak doldurmaya çalışır. Bir insan ilişkiye eli boş geliyorsa, o boşluk yalnız maddi değil; duygusal, zihinsel ve ruhsal bir yoksunluktur: İlgisi yoktur, çünkü kendi benliğiyle boğuşur… Merakı yoktur,

Erkek bir konuda fikrini söyler, talebini belirtir… Sınır çizer… “Bu doğru değil, bunu kabul etmiyorum” der… Ya da sadece görüş belirtir… Ve bazı kadınların diline hemen aynı etiket yapışır: “Kapris yapıyorsun.” “Kadınsı davranıyorsun.” “İnciniyorsun, abartıyorsun.” Peki neden? Çünkü bazı kadınlar, hoşlarına gitmeyen bir sözle karşılaştıklarında ya da istekleri geri çevrildiğinde, sorumluluk almak yerine suçu erkeğe yüklemeyi en kolay çıkış kapısı olarak görürler. Bu, uzun yı

Lütfen önce videoyu izleyiniz. https://www.facebook.com/share/r/17ZqwYLCgV/ Adam, öfkesini kontrol edemeyeceğini anladığı o en ağır anda, çocuğuna zerre zarar gelmesin diye kendi canını yakan yolu seçip evi terk ediyor. Bu bir kaçış değil; bir babanın kendinden bile evladını koruma iradesi, en zor imtihanın sessizliğidir. Ve kadın… Onca yıl geçmesine rağmen hâlâ babasının neden gittiğini anlayamamış. Hakikatin gölgesinde büyüyüp ışığı hiç görememiş biri gibi. Bazı gidişler te

Lütfen önce videoyu izleyiniz. https://www.facebook.com/share/r/17rp993A5C/ Son yıllarda ilişkiler üzerine üretilen içeriklerde dikkat çeken ortak bir ton var: Erkek, sanki yetişkin bir birey değilmiş gibi ele alınıyor. Bir çocuk gibi yönlendirilmesi gereken, davranışları taktiklerle şekillendirilebilen, kendi iradesi yokmuşçasına “öğretilmesi” gereken bir varlık gibi… “Şunu yaptırmak için böyle davranın.” “Şunu söylemesi için şu yöntemi uygulayın.” “Bunu yapmazsa şu strateji

Belki de aşkın en gerçek tanımı, yanlış insanlar ile eksilip doğru insanda yeniden tamamlanabilmektir. Maalesef çoğumuz, hayatımızın aşkını genç yaşta bulup onunla bir ömür yürüyebilme şansına sahip olamıyoruz. Ya yanlış insanla karşılaşıyoruz, ya da o dönemin telaşı, aceleciliği ve olgunlaşmamış yanlarımız yüzünden biz yanlış kişiye dönüşüp elimizdeki o güzel ihtimali heba ediyoruz. Sonra da yıllar boyunca bir yanlıştan diğerine savruluyoruz. Kimi zaman aynı yanlış insanda ö

Dünyanın en ağır imtihanlarından biridir, birinden vazgeçmek zorunda kalmak. Seçilmediğin, sevilmediğin, güvenilmediğin, sadakatin karşılık bulmadığı bir yerde kalbini sessizce geri çekmek… İnsan bazen içindeki tüm fırtınalara rağmen susmayı, geriye doğru adım atmayı öğrenir. Vazgeçmek yalnızca bir kayıp değildir; kimi zaman özgürleşmenin, kimi zaman kendi değerini yeniden hatırlamanın en acı, en sahici yoludur. Birine sahip olamamak, onun seni seçmemesi ya da güvenini seninl

Bazı insanlar vardır; sevgiyi bilirler ama uygulamayı hep yanlış yerden başlatırlar. Kendi hayatının merkezindeki, onu gerçekten seven ve en çok düşünen o bir avuç insana karşı sabırsız, kırıcı ve hoyrattırlar… Dışarıdakilere ise aşırı nazik, abartılı derecede anlayışlı, neredeyse gerçek dışı bir hoşgörüyle yaklaşırlar. Hayatının merkezinde duran insanlara karşı umursamaz ve kırıcı davranırken, aslında kendi iyiliğini dahi umursamayan dışarıdaki insanlara daha çok emek verir;

Bir süredir ortalıkta dolaşan ortak bir kalkan var. Adı da çok havalı: Travma. Artık herkesin cebinde hazır bir savunma cümlesi: “Ben çok şey yaşadım.” Sanki yaşamayan varmış gibi. Sanki bu dünyada sadece onlar yara almış, sadece onlar acı çekmiş, sadece onların çocukluğu karanlıkmış gibi… İyi de güzel kardeşim, hepimiz geçtik oradan. Kimse güllük gülistanlık büyümedi. Hiçbirimizin yolu pamuklarla döşenmedi. Ama aramızda büyük bir fark var: Bazıları yaralarını insanlığın önün

Bir süredir düşünüyordum; Bir ilişkide partnerinizin karakterini nasıl anlayabilirsiniz? Nihayet düşüncelerimi toparlayabildim. Aşağıda sıraladığım maddeler, partnerinizin karakterini, sadakat anlayışını, bağlılık kapasitesini ve içsel omurgasının sağlamlığını gözlemleyerek anlamanıza yardımcı olacak durumları sunmaktadır. Biraz daha ayrıntı eklemek mümkündü; ancak okunabilirliği korumak adına kısa ve net olmasına özen gösterdim. Unutmayın, bu asla ona yaptığınız bir test vey

**Aşağıdaki yazıyı birkaç gündür tamamlamaya çalışıyorum ama bir türlü bitirememiştim. Nedeni şu: “İyi erkek” tanımını yapmak istedim, fakat ne yaparsam yapayım kısa ve okunabilir bir tanım ortaya koyamıyordum. (Ben iyi erkeği tanımlamaya kalksam sayfalar sürer, siz de muhtemelen okumazsınız.) Bu yüzden yazıyı günlerdir bekletiyordum Fakat bu sabah okuduğum bir mail sayesinde “İyi erkek kimdir?” sorusunun cevabını nihayet tek cümlede toplayabildim. Merak edenler için tanım, y

Çünkü unuttuk: İnsan, yalnızlıkla değil; yüzüne bakan bir çift gözle, sesindeki titremeyi duyan bir yürekle iyileşir. Ama biz bunu hatırlayana kadar, belli ki daha çok kişi sanal kalabalıkların ortasında sessizce yapayalnız kalacak. -------------------------------- Yıllardır bize büyük bir yalan satıldı. Yalnızlık yüceltildi, ilişki kurmak küçümsendi. “Kimseye ihtiyaç duyma.” “Sen ondan daha iyisine layıksın.” “En ufak pürüzde sil gitsin.” “İnsanlarla uğraşma, kendi kendine y

Lütfen videoyu öylesine açıp geçmeyin. Gözünüzü vererek izleyin… https://www.facebook.com/share/v/17jPcwEwUa/ Çünkü o iki bıcır kız, bugün takdir edilmeyi sonuna kadar hak eden genç kadınlar. Kendilerini de, onları böyle yetiştiren ailelerini de tebrik etmek gerekir; zira bu çağda böylesi kızlar yetiştirmek ayrı bir başarı artık. Yaşıtlarının çoğu geceleri barlarda, discolarda sabahlarken… Onlar alın teri döküyor. Hem de pek çok erkeğin bile zorlanacağı bir işte. Kimileri ann