Zihin, istikrarsızlığı sevgi olarak değil, tehdit olarak kaydeder. Tutarsız sevginin açtığı yara sessizdir; ama derinlerinizde, taşınması güç bir ağırlıkla yaşar. İnsanı yıkan şey, büyük bir ayrılık değil çoğu zaman; bugün dokunup yarın çekilen elin, bir an değer verip bir sonraki an yüz çeviren bakışların, varlık ile yokluk arasında salınan o dengesizliğin kalpte bıraktığı çözümsüz çatlaktır. İnsan zihni belirsizliğe düşman değildir aslında; ama sevgi kisvesine bürünmüş beli

İlişkiye eli boş gelen, aslında ilişkiye değil; sadece kendi eksikliğine bir sığınak arar. Dokunmak yetmez ona… Dokunduğunu sanır ama aslında ısırır. Paylaşmak yetmez… Paylaşıyor gibi görünür ama içten içe parça koparır. Çünkü içinde taşıdığı boşluğu, karşısındakinin ruhundan çalarak doldurmaya çalışır. Bir insan ilişkiye eli boş geliyorsa, o boşluk yalnız maddi değil; duygusal, zihinsel ve ruhsal bir yoksunluktur: İlgisi yoktur, çünkü kendi benliğiyle boğuşur… Merakı yoktur,

Erkek bir konuda fikrini söyler, talebini belirtir… Sınır çizer… “Bu doğru değil, bunu kabul etmiyorum” der… Ya da sadece görüş belirtir… Ve bazı kadınların diline hemen aynı etiket yapışır: “Kapris yapıyorsun.” “Kadınsı davranıyorsun.” “İnciniyorsun, abartıyorsun.” Peki neden? Çünkü bazı kadınlar, hoşlarına gitmeyen bir sözle karşılaştıklarında ya da istekleri geri çevrildiğinde, sorumluluk almak yerine suçu erkeğe yüklemeyi en kolay çıkış kapısı olarak görürler. Bu, uzun yı

Şairin kocası olmak zordur siz bilmezsiniz… Kadının kalbi derindir çünkü, suskunluğunda bile fırtınalar saklar; bir kelimeyle umut olur, bir nefesle bütün acılarını yeniden yazar. Sessiz durur adam, şairin kelimelerine karışmamayı öğrenir önce. Bazen bir satırın kenarında uyur, bazen bir mısranın gölgesinde bekler. Kadın yazarken, adam susmanın da bir emek olduğunu fark eder. Şair kadın sevmek cesaret ister; çünkü o, duygularını saklamaz, gizlediklerini yazıya, yazamadıkların

Lütfen önce videoyu izleyiniz. https://www.facebook.com/share/r/17ZqwYLCgV/ Adam, öfkesini kontrol edemeyeceğini anladığı o en ağır anda, çocuğuna zerre zarar gelmesin diye kendi canını yakan yolu seçip evi terk ediyor. Bu bir kaçış değil; bir babanın kendinden bile evladını koruma iradesi, en zor imtihanın sessizliğidir. Ve kadın… Onca yıl geçmesine rağmen hâlâ babasının neden gittiğini anlayamamış. Hakikatin gölgesinde büyüyüp ışığı hiç görememiş biri gibi. Bazı gidişler te

Lütfen önce videoyu izleyiniz. https://www.facebook.com/share/r/17rp993A5C/ Son yıllarda ilişkiler üzerine üretilen içeriklerde dikkat çeken ortak bir ton var: Erkek, sanki yetişkin bir birey değilmiş gibi ele alınıyor. Bir çocuk gibi yönlendirilmesi gereken, davranışları taktiklerle şekillendirilebilen, kendi iradesi yokmuşçasına “öğretilmesi” gereken bir varlık gibi… “Şunu yaptırmak için böyle davranın.” “Şunu söylemesi için şu yöntemi uygulayın.” “Bunu yapmazsa şu strateji

Belki de aşkın en gerçek tanımı, yanlış insanlar ile eksilip doğru insanda yeniden tamamlanabilmektir. Maalesef çoğumuz, hayatımızın aşkını genç yaşta bulup onunla bir ömür yürüyebilme şansına sahip olamıyoruz. Ya yanlış insanla karşılaşıyoruz, ya da o dönemin telaşı, aceleciliği ve olgunlaşmamış yanlarımız yüzünden biz yanlış kişiye dönüşüp elimizdeki o güzel ihtimali heba ediyoruz. Sonra da yıllar boyunca bir yanlıştan diğerine savruluyoruz. Kimi zaman aynı yanlış insanda ö

Dünyanın en ağır imtihanlarından biridir, birinden vazgeçmek zorunda kalmak. Seçilmediğin, sevilmediğin, güvenilmediğin, sadakatin karşılık bulmadığı bir yerde kalbini sessizce geri çekmek… İnsan bazen içindeki tüm fırtınalara rağmen susmayı, geriye doğru adım atmayı öğrenir. Vazgeçmek yalnızca bir kayıp değildir; kimi zaman özgürleşmenin, kimi zaman kendi değerini yeniden hatırlamanın en acı, en sahici yoludur. Birine sahip olamamak, onun seni seçmemesi ya da güvenini seninl