Karaktersiz Erkek Sorunsalı. Bölüm...?

KARAKTERSİZ ERKEK SORUNSALI;

BÖLÜM ...... ? KAÇ OLDUĞUNU BEN DE UNUTTUM

“Karaktersiz erkek olmak, artık yalnızca kişisel bir zafiyet ya da ahlaki bir aksaklık değil, bilinçli bir tercihe, hatta bazı çevrelerde normalleşmiş bir yaşam tarzına dönüştü.”

Karısının mahremiyetini koruyamamak değil mesele; onu isteyerek vitrine koymak. “Herkes yapıyor” diyerek kendini aklayan, izlenmeyi onurdan üstün tutan bu zihniyet, sınır bilmezliğini cesaret sanıyor.

Oysa bu ne modernlik ne özgürlük; bu düpedüz omurgasızlık.

Alkışlandıkça büyüyor, izlendikçe meşrulaşıyor. En acısı da hâlâ buna “erkeklik” diyenlerin olması.

-------------------

Tavanda spot beyaz ışık.

Krem ya da gri duvarlar, halı.

Altın yaldızlı mobilyalar.

Boy aynası.

İki adet ''less educated'' figür.

Bu kombinasyonu gördüğünüz anda oynat tuşuna basmayın. Çünkü izleyeceğiniz şey içerik değil, teşhir.

Adam, evinin en mahrem hâlini, eşinin özelini, yatak odasının kokusunu alıp milyonlara servis ediyor. Sonra da aynaya bakıp “ben erkeğim” diyerek hayatına devam ediyor. Asıl akıl almaz olan da bu.

Mahremiyet yok, utanma yok, sınır yok.

Her şey izlenme uğruna.

Her şey algoritma için.

Ben hâlâ düşünüyorum:

Bu karaktersizlik nasıl oldu da toplumun gözüne baka baka makulleşti?

Nasıl oldu da bir zamanlar insanın yüzünü yere eğen şeyler, bugün utanmadan savunulur hâle geldi?

Evet, eski kafalıyım. Bu yüzden anlamıyorum.

Ama bazı şeyler vardır ki, çağ atlamakla aşınmamalı.

Omurgalı olmanın modası geçmez, onur zamana uymaz, sınırların miadı olmaz.

Herkesin “normal” dediğine alışamamak, bazen geri kalmak değil;

bilerek durmak, bilerek yabancı kalmaktır.

Ben bu yabancılığı seçiyorum.

Ölsem de öğrenemeyeceğim şey,

erkeğin kendinden bu kadar kolay vazgeçmesini akıl saymak.

Not: Serin ama güvenli mağaramdan herkese selamlar. Bu modern topumda dışarısı fazlasıyla gürültülü; ben mağaramda sınırlarımla, sessizliğimle ve aklım başımda hâlimle gayet mutluyum.

Yazan

Korhan KÜLÇE

24/12/2025