Bir sabah sessizce doğar gün, Pencereden içeri dolan ışık gibi girersin hayata. Ne bir davet, ne bir hazırlık gerek, Varlığın yeter… her şey yerli yerine oturur. Sesin... Sesin kalabalık bir şehri susturur. Bir cümle kurarsın, Zaman bile dinler, saatler nefesini tutar. Yanında, en sıradan sokaklar bile Bir aşk hikâyesine dönüşür. Gülüşün… Gülüşün bir yaz akşamı gibidir, İnsanın içini ısıtır, Hiç plan yapmadan bir yerlere gitmek ister insan; Sadece o anı uzatmak için. Saçların

Bir ilişki değil, Ruhuma dokunacak bir varlık istiyorum. Sustuğumda susabilen, Sessizliğimi korkmadan dinleyebilen birini. Bir filmin ortasında, Başını omzuma bırakıp uyuyabilsin, Nefesinin sıcaklığı, Geceyle aramdaki tek kelime olsun. Birlikte gülelim, Ta ki nefesimiz yetmeyene kadar, Zamanı unutalım, Dünya bir anlığına sadece biz olalım. Çocukluğumu anlatırken, Sözlerime değil, sesimin titremesine kulak versin, Bir avuç mısır, bir avuç anı, İkimizden bir hikâye doğursun. Bi

Güneş, perde aralığından süzülürken, Soğuk yastıklar sessizce dokunur tenime. Yanım boş… Sanki gece, birini alıp götürmüş gizlice. Çarşaf kırışmış ama suskun, Evde eksik bir çift ayak sesi. Ne bir kıkırdanma yankılanıyor artık, Ne de sabahların o eski neşesi. Her şey olduğu yerde duruyor, Ama yokluğu bir şeyleri değiştirmiş gibi; Duvarlar sessiz, ışık biraz solgun, Zaman ise, tıpkı eski bir fotoğraf, donmuş gibi akıyor. Kahve kokusu yok bu sabah, Sadece sessizliğin ağır kokus

Bir masam vardı; sessizliği senin nefesin bölerdi. Gece eğilirdi üzerime, gölgen düşerdi sayfama. Kalem seni bilirdi; Bir kelime yazardım, bakışın kadar uzun sürerdi yolculuğu. Ben yazdım, sen bekledin. Ben sustum, sen duydun. Cümleler arttıkça Sana anlatacak şeylerim eksildi. Bir romanın başında unuttum seni, Sonunda buldum, bir başkasının adında gizlenmiş. O ad senin sesindi aslında; Harfler sadece yüzüne bakmaya utanmıştı. Şimdi yıllar usulca çöker üzerime. Ellerimden müre

Fethiye sabahı griye bürünür, Dağlar sessiz, deniz puslu bir örtüyle. Yağmur düşer usulca taş sokaklara, Her damla, geçmişin hatırasını...

Sabahın en sessiz anında, şehir henüz uykudayken Biz kepenklerle birlikte uyanırız güne. Bir perde açılır sanki, Mağazacı sahnesini kurar...

“Bir Kadının Yalnızlıkla Kurduğu Asil Antlaşma” Kimileri için hayatım gecikmiş görünebilir, Kimileri için eksik, yarım ya da sessiz… Ama...

Boş sokaklarda yürürken, Gölgesi omzunda bir arkadaş gibi. Rüzgar fısıldar eski şarkıları, Ve yapraklar, adımlarının ritmiyle dans eder....

Yağmur vuruyor cama, Sokak lambası sarı bir sessizlik. Evde ayak sesi yok, Sadece Kuki’nin pati tıkırtısı. Kahvem ılımış, Zaman da öyle...

Bir şehirde iki kadın yaşardı. Biri eril, Biri feminen. Eril kadın, Çelikten bir zırh kuşanmıştı. Yüzünde gülüş değil, hüküm vardı. Her...

Kariyer sahibiyim, şairim, sanatçıyım Güzelliğim dünyaya değer Tüm bunlar bende, ışığım yeter Ama Kocam en çok götümü sever İşimde...

‎Bıraktığımız yerde değil artık hiçbir şey, ‎Ne yollar aynı, ne taşlar, ne gökyüzü. ‎O eski kahkahalar, o ateşli bakışlar ‎Yalnızca...

Kadın Kadına tatile çıktık, neler yaşadık neler !!! Evlilik bir bağ, kutsal bir yemin, Ama sen, Kadın, hiçe sayarsın hepsini. Keyfin...

Bir kadının gülüşüyle doğar sabah, Işığa keser evin duvarları. Bir annenin sevgisiyle bereket iner sofraya, Lokmalar şükrün tadına...